Zamanın rengi olur mu?

Pekala olur.

Hele takvimler Kasım ayını gösterdiğinde daha da net olur.

Kasım ayı…

Siyah ve beyazın rengi.

Tezatlar ayı!

Siyahı zindan karası, beyazı ise ışık saçan güneşin rengi.

Siyahı 10 Kasım iken, beyazı 10 Kasım’ın karanlığını aydınlatan umudun rengi…

Siyahı hüzünken, öksüz ve yetim kalmışlığın duygusu iken, beyazı inadına sahiplenmişliğin, hürriyetin ve üzerine sevgi düşmüş bir vatanın rengi.

Her 10 Kasım’ın siyahında yalnızlaşırken, hemen yanında temsil ettiği, emanet bırakılan Cumhuriyetin beyazında aydınlanmanın hissi.

Demokrasinin ve bilimin rengi beyaz.

Her Kasım ayı ulusum için siyah ve beyazın rengi…

Yokluğun,

Var oluşun,

Özlemin,

İç çekişin,

Minnetin,

Umudun,

Şükrün,

Teşekkürün,

Saygının rengi; siyah ve beyaz…

Karanlığın değil, aydınlığın rengi siyah ve beyaz.

Yokluğunun değil sonsuzluğun rengi siyah ve beyaz…

Koskoca bir vatanın rengi siyah ve beyaz.

Öyle büyük bir hediyeydi ki bizlere bıraktığın, öylesine beyaz, aydınlık ve pırıl pırıl ki… İşte bu yüzden siyahımız da beyaz…

Ait olduğun huzur köşkünde bu kalpler daima seninle; bembeyaz…

Atam’a saygı, minnet ve sonsuz şükranlarımla.