Kirpiklerinin tam ortasına yerleşsem kabul eder misin beni sevgili?
Sıkı sıkı tutunsam her bir teline, düşmemem için kol kanat gerer misin bana?
Her an seninle olsam ve orayı mesken edinsem kendime, yuvam olur musun?
Gece gündüz demeden seninle yaşasam, sevincine de hüznüne de yârenlik etsem, alıp sahiplenir misin sevgili?
Buğulu bakışlarında son bulsa ömrüm, tam oraya gömer misin beni?
Bitap düşen göz kapaklarında yeniden canlansam, sana bambaşka bir hayat vermemi kabul eder misin sevgili?

Öyle derin, öyle ıssız, öyle çoksun ki yüreğimde;
Sokaklarında kayboluyor ruhum,
Bakışlarında yoğunlaşıyor duygularım,
Renklerinde canlanıyor bedenim.
Sığamaz oldu şu koca evrene küçücük bedenim, seni arar dururum avare olmuş biçare benliğimle.
Ne var sanki kirpiklerine sığınsam?
Anlatamadığım gerçekler vuku bulur belki orada nefes alırken.
Kabullenirim aşkımın sana olan susuzluğunu, gözlerinden akan yaşlardan içmeye doyamayan dudaklarım çatlamaz belki artık.
Kana kana doyumsuzluğa ulaşır sana biat etmiş çaresizliğim.
Sevmeye mahkûm edilmiş bedenim sana sarılmak için çırpınırken şu minicik kalbimi sığdırsam ya maviliğinin sonsuzluğuna.

Hem denizlere ya da gökyüzüne ihtiyacım yok ki benim.
Gözlerin her şeyi anlatırken ne isteyebilirim ben başka zaten?
Aşkımı adamak istediğim tek yer senin gözlerin sevgili.
Onlara bakınca diğer tüm renkler anlamını yitirirken nasıl seveyim kırmızıyı, sarıyı?
Benim için namütenahi olan tek renk mavi.
Gökyüzünden sisler dağılır da ortaya o sonsuz renk çıkar ya hani, işte sana bakarken hissettiğim şeyle mukayese bile edilemez.

Şimdi söyle bana,
Kirpiklerinin tam ortasına yerleşsem kabul eder misin beni sevgili?
Varla yok arası görünürken gözüme bu dünyadaki her şey, tüm uzuvlarım senin adını haykırıyor. Havaya, suya, doğaya inat senin sesini arıyor ve renklerinde boğulmaya çalışıyor.
Tenimin karıncalanmasını her göz kırptığında giderebilir misin sevgili?
Küçük dokunuşlarla aşkımı alır ve olası sonuçlara boyun eğebilir misin?
Öyle derin, öyle ıssız, öyle çoksun ki yüreğimde;
Bununla nasıl baş edebilirsin, bunu nasıl kabullenirsin, bunu nasıl karşılarsın,
inan ben de bilmiyorum.

Tek derdim gözlerinde nefes almak ve o mavilikte boğulmak sevgili.
Kapına gelen misafir misali bekliyorum göz kapaklarınla aşkımı sarıp sarmanı.
Neden bu kadar uzun sürdü be sevgili?